Czy wiesz, że… (4/9)

CZY WIESZ, ŻE…

… jesteśmy mieszkańcami Księstwa Żagańskiego!

Okazuje się, że Księstwo Żagańskie nadal istnieje, ponieważ do tej pory nikt go formalnie nie zlikwidował.

Przez kilkaset lat istniało zachowując swoją odrębność, autonomię, odrębny rząd i oficjalny język urzędowy francuski. Jeszcze w 1944 roku o kupno Księstwa targowała się z francuskimi właścicielami Rzesza Niemiecka, która następnie podporządkowała sobie ten niewielki obszar eksterytorialny wewnątrz Rzeszy. Z prawnego punktu widzenia nigdy nie było ono jej własnością.

Po tym jak III Rzesza przegrała wojnę, Księstwo Żagańskie stało się lennem Polski (nie było jej własnością), a jako że nie było własnością Rzeszy, formalnie nie objęły go postanowienia z Jałty.

Po wojnie o majątek swojego obywatela księcia Bosona II Talleyrand – Périgord upomniała się Francja. W związku z niecodzienną sytuacją prawną ówczesny I sekretarz PZPR Władysław Gomułka zmuszony był wypłacić spadkobiercom Księstwa Żagańskiego odszkodowanie w wysokości 2.5 mln dolarów USA w postaci węgla kamiennego.
Wagony wyładowane węglem przez kolejny rok systematycznie kursowały z Górnego Śląska do Francji. Był to jedyny taki przypadek w bloku komunistycznym… i chyba w Europie.

Z prawnego punktu widzenia Księstwo Żagańskie formalnie nadal jest lennem Polski, ale bez autonomii oraz odrębnego rządu. Swoim zasięgiem wciąż obejmuje Pałac Książęcy z przyległościami, park i część aglomeracji miejskiej.

Bycie mieszkańcem Księstwa oznacza ogromny dostatek i bogactwo. Obecnie to raje podatkowe i najdroższe nieruchomości. Inne europejskie księstwa jak Lichtenstein, Luxembourg czy Monaco to miejsca, gdzie PKB na mieszkańca jest w Europie najwyższy i według danych z 2015r. sięga prawie 300 tys. PLN rocznie (w Polsce ok. 40 tys. PLN).

1 – Herb Księstwa Żagańskiego

2 – Mapa Księstwa Żagańskiego z 1750r – PRINCIPATUS SILESIE SAGANENSIS . Atlas Silesie Ducatus z 1752r. wydany w Norymberdze.

3 – Pałac Książęcy – 2013 r.

4 – Pałac Książęcy – 1934 r.

5 – Władysław Gomułka podczas przemówienia, Sala Kongresowa, Warszawa 19.03.1968r.